poświadczać () , , ,
czasownik przechodni niedokonany ( poświadczyć) (1.1) potwierdzać prawdziwość, tożsamość, wiarygodność kogoś albo czegoś
(1.1)
(1.1) W dokumencie wówczas wydanym nakazywał król aby posesorzy na nadchodzącym sejmie przedstawili listy i przywileje poświadczające, że królewszczyzny trzymane są zgodnie z prawem.
(1.1) potwierdzać, zaświadczać
poświadczanie
arabski: (1.1) شهد hiszpański: (1.1) testimoniar, probar islandzki: (1.1) að vitna niemiecki: (1.1) bestätigen, bescheinigen rosyjski: (1.1) свидетельствовать, служить свидетельством, подтверждать