skade ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szkoda, strata (1.2) obrażenie, uraz (1.3) sroka (1.4) płaszczka naga czasownik przechodni (2.1) szkodzić, uszkadzać
(1) en skade, skaden, skader, skaderne (2.1) at skade, skader, skadede, skadet
(1.1) Der er jo ingen, der laver skader med vilje. → Przecież nikt nie wyrządza szkód umyślnie. (1.2) Ulykker med håndværktøj som fx hobbyknive, vinkelslibere, slibemaskiner og boremaskiner resulterer ofte i alvorlige skader på fingre og hænder. → Wypadki z narzędziami ręcznymi, takimi jak np. nożyki, szlifierki kątowe, szlifierki i wiertarki kończą się często poważnymi obrażeniami palców i dłoni. (1.2) Alle sygdomme, skader eller misdannelser som påvirker hjernen, medfører en øget risiko for udvikling af epilepsi. → Wszystkie choroby, urazy lub wady rozwojowe, które wpływają na mózg, niosą ze sobą zwiększone ryzyko rozwinięcia się padaczki. (2.1) Alle former for rygning skader kroppen. → Wszelkie formy palenia szkodzą ciału. (2.1) Nogle mikroorganismer er nemlig gode for planterne, fordi de kan gøre dem modstandsdygtige over for bakterier og svampe, mens andre mikroorganismer kan skade. → Niektóre mikroorganizmy są bowiem dobre dla roślin, ponieważ mogą uodporniać je na bakterie i grzyby, podczas gdy inne mikroorganizmy mogą im szkodzić.
(1.2) komme til skade → odnieść obrażenia • gøre mere skade end gavn → czynić więcej szkody niż pożytku
(2.1) beskadige
skadelig beskadige beskadigelse
(1.1)