czara ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów (1.2) zawartość czary (1.1) (1.3) część kielicha lub pucharu przymocowana od góry do trzonka (1.4) rzecz w kształcie czary (1.3)
(1.1-4)
(1.1) Więc my w czarę lejmy wino, / I niech troski na dnie ginąAnakreont, O uczcie.. (1.2) Ani jedna wina czara / Nie drgnie w dłoni biesiadnika…Marya Konopnicka, I cóż z tego? (1.3) Złotnik wyzłocił wewnętrzną stronę czary kielicha z XVIII wieku.
(1.1) czara Arkezilaosa / Eksekiasa / Nestora (1.3) czara włocławska (1.4) czara głosowa
czarka
kropla, która przepełnia czarę • kropla, która przepełnia czarę goryczy
angielski: (1.1) bowl, cup białoruski: (1.1) чара jidysz: (1.1) בעכער (becher) łaciński: (1.1) ciborium niemiecki: (1.1) Schale rosyjski: (1.1) чара , чаша starogrecki: (1.1) κιβώριον włoski: (1.1) coppa , nappo