współbiesiadnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) współuczestnik biesiady
(1.1)
(1.1) Królewski łowczy zachęcił współbiesiadników do wzniesienia kielichów.
(1.1) biesiadnik, współuczestnik
biesiadnik , biesiada biesiadować
<
angielski: (1.1) commensal baskijski: (1.1) mahaikide bułgarski: (1.1) сътрапезник interlingua: (1.1) conviva łaciński: (1.1) concibus starogrecki: (1.1) παράσιτος włoski: (1.1) commensale /