serenada () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) utwór muzyczny o charakterze lirycznym; (1.2) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
(1.1-2)
(1.2) Marta zaśpiewała dwie pieśni góralskie, hiszpańską serenadę, poczem nastąpiła wspaniała pieśń niemieckaK. May: U stóp puebla. (1.2) Tajemniczy śpiewak codziennie powtarzał swoje serenady i tak przyzwyczaił nas do swoich pieśni, że dopiero wysłuchawszy go, siadaliśmy do wieczerzyJ. Potocki: Rękopis znaleziony w Saragossie.
(1.1) utwór (1.2) pieśń
< < < < → pogodny, spokojny
angielski: (1.1) serenade; (1.2) serenade bułgarski: (1.2) серенада czeski: (1.1) serenáda ; (1.2) serenáda francuski: (1.1) sérénade ; (1.2) sérénade , serenata hawajski: (1.2) mele hoʻoipoipo hiszpański: (1.1) serenata ; (1.2) serenata japoński: (1.2) セレナーデ, セレナード koreański: (1.2) 세레나데 niemiecki: (1.1) Serenade ; (1.2) Serenade portugalski: (1.1) serenata ; (1.2) serenata rumuński: (1.1) serenadă ; (1.2) serenadă słowacki: (1.1) serenáda ; (1.2) serenáda ukraiński: (1.1) серенада ; (1.2) серенада węgierski: (1.1) szerenád; (1.2) szerenád włoski: (1.1) serenata ; (1.2) serenata