łukieski ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Lukką, dotyczący Lukki
(1.1)
(1.1) Niezbyt dawno czytałem w pewnym czasopiśmie naukowym, że „dolina Nievole leży w prowincji lukajskiej Królestwa Włoskiego”. Pomijając fatalne podobieństwo w brzmieniu pomiędzy przymiotnikami, „lukajski” i „lokajski” to zacny pisarz (…) według prawideł gramatyki (…) powinien był napisać „w prowincji luckiej” (…). Wprawdzie nie byłby wtedy uchybił gramatyce, ale byłby zgrzeszył przeciwko dawnemu zwyczajowi, który każe nam mówić i pisać łukieski. (…) Lecz autor, tak jak tylu innych przed nim i po nim, uczył się zapewne geografii w języku obcym K. Skobel, O skażeniu języka polskiego w dziennikach i w innych pismach, osobliwie w Galicji, Kraków, 1887.. (1.1) Rzeczpospolita Łukieska przystąpiła także do ligi potencji sprzymierzonych. Jedna tylko Genua i Wenecja z całych Włoch zostają dotąd w neutralności. W Toskanii osobliwie Anglia rozkazuje równie jak Moskwa w Polsce Lucjan Siemieński (red.), Listy Hugona Kołłątaja pisane z emigracyi w r. 1792, 1793 i 1794, s. 164, t. 2, Pozań, 1872..
(1.1) Rzeczpospolita Łukieska
(1.1) lukkański, luceński
Lukka