orphan ()
rzeczownik (1.1) sierota (dziecko, młode zwierzę) (1.2) szewc, sierota czasownik (2.1) osierocić, osierocać przymiotnik (3.1) osierocony, bez rodziców (3.2) stworzony/przeznaczony dla sierot
(1.1-2) orphan; orphans (2.1) orphan, orphaned, orphaned, orphans, orphaning
(1.1) Although the whole world is full of half-starved orphans, every couple produces its own brood. → Chociaż cały świat jest pełen na wpół zagłodzonych sierot, każda para wydaje swoje własne potomstwo.
(1.1) an orphan child
orphanage, orphanhood
<