ślachciorz ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek spoza księstwa łowickiego, nienależący do grupy etnograficznej KsiężakówDialektologia PolskaHalina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, 1929, s. 138
(1.1)
(1.1) To te ślachciorze zacyny prześmiewać sie z nasych, ze to mówium „beł”, ze trza mówić „buł”.Kazimierz Nitsch, Wybór polskich tekstów gwarowych, 1929, s. 131 → Ci spoza księstwa łowickiego zaczęli wyśmiewać się z naszych (Księżaków), że mówią „beł”, że poprawnie mówi się „buł”.
(1.1) Księżak,
ślachta , ślacheccyzna ślachetny ślachetnie
(1.1) → szlachta + -orz