mi ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków; (1.2) jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego;
(2.1) forma nieakcentowana od: ja
(1.1-2)
(1.1) E (1.2) my (2.1) mnie
(1.1)
(1.1) (2.1) Błędem jest użycie tej formy na początku zdania () bądź w innych akcentowanych pozycjach zdania (, ). W takich sytuacjach należy użyć formy mnie.
angielski: (1.1) mi; (1.2) mu arabski: (1.2) مو bułgarski: (1.1) ми duński: (1.1) mi esperanto: (1.1) mi; (1.2) mu francuski: (1.2) mu hawajski: (1.1) lī hiszpański: (1.1) mi ; (1.2) mi interlingua: (1.1) mi niemiecki: (1.1) mi; (1.2) My ; (2.1) mir nowogrecki: (1.2) μι polski język migowy: rosyjski: (1.1) ми ; (1.2) мю ; (2.1) мне węgierski: (1.1) mi włoski: (1.1) mi; (2.1) mi
mi ()
zaimek (1.1) mój rzeczownik, rodzaj męski (2.1) mysz
mi ()
rzeczownik (1.1) kość
mi ()
rzeczownik (1.1) mi (dźwięk e w solfeżu) skrót (2.1) = mile → mila
(2.1) mi.
mi ()
rzeczownik (1.1) mi, E
(1.1)
mi ()
zaimek osobowy (1.1) my
(1.1) mi, nas, nam(a), nas, nama, nama
mi ()
zaimek osobowy (1.1) ja rzeczownik (2.1) mi
(1.1)
(1.1) Mi estas via amiko. → (Ja) jestem twoim przyjacielem. (1.1) Diru al mi vian nomon. → Powiedz mi twoje imię.
mia
(1.1) mi konas miajn homojn
(1.1)
mi ()
(1.1) ja
mi, mia mio, miaĵo
mi ()
zaimek osobowy (1.1) wy
mi ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) mi
(1.1)
mi ()
przymiotnik dzierżawczy (1.1) (forma nieakcentowana / słaba) mój, moja, moje, swój, swoja, swoje rzeczownik, rodzaj męski (2.1) mi rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) mi (nazwa litery μ)
(1) (2) (3) mis
(1.1) Mi segundo hijo se llama Juan. → Mój drugi syn nazywa się/ma na imię Jan. (1.1) ¿Dónde has puesto mi móvil? → Gdzie położyłeś/aś moją komórkę? (1.1) No hay necesidad de discutir más: yo ya he dejado clara mi opinión al respecto. → Nie ma potrzeby dalszej dyskusji: ja już jasno wyraziłem/am swoje zdanie na ten temat.
(1.1) zawsze występuje przed rzeczownikiem / grupą imienną (1.1) przymiotnik mocny / akcentowany (lub zaimek) „mío”
(1.1) mío
mío mío
(1.1) apokopa od mío (2.1) (3.1) (mi)
mimo że jest jednosylabowa, forma „mí” zaimka osobowego „yo” (ja) nosi akcent graficzny (tilde diacrítica), aby nie mylić jej z wyrazem „mi” (2.1) (3.1)
mi ()
rzeczownik (1.1) makaron
mi ()
rzeczownik (1.1) mi, dźwięk E
mi ()
zaimek (1.1) co
mi ()
zaimek osobowy (1.1) ja
mi ()
rzeczownik (1.1) makaron
mi () ми
zaimek osobowy (1.1) my
mi ()
zaimek osobowy (1.1) my rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (2.1) mi
mi ()
zaimek osobowy (1.1) ja
mi ()
zaimek osobowy (1.1) my partykuła (2.1) cóż za…, jak… rzeczownik (3.1) mi
(3.1)
mi ()
mii • mī
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) trud, praca, fatyga
mi ()
zaimek osobowy nieakcentowany 1. osoby … (1.1) jako dopełnienie bliższe mi, mnie rzeczownik, rodzaj męski (2.1) nuta mi
(1.1) L'argentino che conoscevo mi ha aiutato a trovare alloggio. → Argentyńczyk, którego znałem, pomógł mi znaleźć mieszkanie.
me
mi ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owca