króm ()
przyimek (1.1) oprócz
(1.1)
króm ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) chrom króm, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins);
(1.1) Cr
(1.1) zobacz też: Indeks:Islandzki - Pierwiastki chemiczne
króm ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) sklep, kram przyimek (2.1) krom, oprócz ~ë
(1.1) W tëch bùdinkach je króm. → W tych budynkach jest sklep. (2.1) Króm mòji rodzëznë nicht ju wicy nie przëszedł. → Oprócz mojej rodziny nikt już więcej nie przyszedł.
(2.1) òkróm
(1.1) krómik (2.1) òkróm
króm ()
rzeczownik (1.1) chrom
(1.1) krómacél • krómbőr • krómsav
(1.1) Cr
krómozás krómoz
(1.1) zobacz też: Indeks:Węgierski - Pierwiastki chemiczne