been ()
rzeczownik (1.1) noga (1.2) kość
been ()
(1.1) (1.2) w konstrukcji have/had been (to): być gdzieś, odwiedzić jakieś miejsce (1.3) w konstrukcji have/had been: być gdzieś (przybyć i opuścić jakieś miejsce)
(1.1) How have you been? – I've been better. → Co u ciebie? – Bywało lepiej. (1.2) He has never been to Poland. → On nigdy nie był w Polsce.
be being
been ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) noga (1.2) kość
benen, beentje, beentjes
been ()
czasownik (1.1) być