oportunizm ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne; (1.2) uleganie naciskowi burżuazji, polityka uchylania się od walki klasowej
(1.1-2) ,
(1.2) Po 1956 r. (PZPR) zeszła na pozycje oportunizmu i rewizjonizmu, przez co straciła poparcie proletariatu.
(1.1) oportunizm i koniunkturalizm • bierność i oportunizm (1.2) burżuazyjny oportunizm
(1.1) konformizm, koniunkturalizm, koniunkturalność
(1.1) nonkonformizm
(1.1) postawa, wyrachowanie
oportunista , oportunistka oportunistyczny oportunistycznie
angielski: (1.1) opportunism baskijski: (1.1) oportunismo białoruski: (1.1) апартунізм ; (1.2) апартунізм bułgarski: (1.1) опортюнизъм ; (1.2) опортюнизъм czeski: (1.1) oportunizmus duński: (1.1) opportunisme fiński: (1.1) opportunismi francuski: (1.1) opportunisme hiszpański: (1.1) oportunismo niemiecki: (1.1) Opportunismus nowogrecki: (1.1) οπορτουνισμός , καιροσκοπισμός rosyjski: (1.1) оппортунизм ; (1.2) оппортунизм słowacki: (1.1) oportunizmus ukraiński: (1.1) опортунізм ; (1.2) опортунізм węgierski: (1.1) opportunizmus; (1.2) opportunizmus