hip

__TOC__ hip ()

, , , ,

rzeczownik policzalny (1.1) biodro (1.2) owoc dzikiej róży przymiotnik (2.1) modny, fajny

(1.1-2) hip; hips (2.1)

(1.1) My neighbor broke her hip. → Moja sąsiadka złamała sobie biodro. (2.1) Afros used to be hip back in the day. → Afro były niegdyś modne.

hipbone • hip replacement • rosehip • hip-hop • hip, hip, hooray • hip, hip, hurray

(2.1) fashionable, stylish, cool, groovy

hippy, hippie, hipster hippie hiply shoot from the hip

hip ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) moment, chwila

hip ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cios

(1.1) gyśłöen