W związku z ogłoszeniem patentu tolerancyjnego przez cesarza Józefa II Habsburga w 1781, w akcję kolonizacji józefińskiej zostali włączeni również osadnicy wyznania ewangelickiego. W 1784 założona została na południowo-wschodnich przedmieściach Wieliczki, wzdłuż nowej drogi do Gdowa, na terenie browaru w Lednicy Dolnej, osada a później samodzielna gmina Lednica Niemiecka. Jej mieszkańcami zostali koloniści wyznania luterańskiego, pochodzący z Turyngii. Zatrudnieni byli do pracy w kopalni soli. Pod koniec XIX wieku jako zamieszkałą przez kolonistów niemieckich określano czasem również Mierzączkę. Czynności religijne były dla nich sprawowane przez duchownych z parafii ewangelickich w Podgórzu oraz Wiatowicach.
Po zamknięciu kościoła ewangelickiego w Podgórzu w 1833 związanego z pozyskaniem kościoła św. Marcina jako nowej świątyni dla parafii w Krakowie, filiał w Lednicy wszedł w skład parafii ewangelickiej w Nowym Gawłowie. Wierni rozpoczęli wtedy starania się wybudowanie w ich wsi budynku szkoły ewangelickiej. Placówka została uruchomiona w 1843, w jej siedzibie odbywały się również nabożeństwa.