Historia thumb|left|Kolonia Fabryczna (zaznaczona na czerwono) oraz zabudowania Pulverfabrik Pniowitz (po prawej) widoczne na fragmencie niemieckiej mapy z 1902 roku Początki osiedla sięgają końca XIX wieku, kiedy to konsorcjum złożone z właścicieli górnośląskich kopalń (koncernu Schaffgotscha, Georg von Giesches Erben i innych) postanowiło założyć koło przysiółka Solarnia (niem. Salzcoctur) na terenie kompleksu leśnego położonego na północny zachód od Pniowca (Pniowitz) fabrykę materiałów wybuchowych Pulverfabrik Pniowitz GmbH. Jej budowa rozpoczęła się w 1891, a ukończona została w 1894; w tym samym roku zakład rozpoczął swoją działalność. W 1916 fabryka stała się częścią spółki Lignose AG z siedzibą w Berlinie, w której skład na Górnym Śląsku wchodziły również zakłady w Bieruniu Starym i KrywałdzieMichał Bulsa, Patronackie osiedla robotnicze. Tom 1: Górny Śląsk, Łódź 2022, s. 16, 17.. Lignose AG rozbudowała zakład w Boruszowicach, który wyspecjalizował się w produkcji prochu czarnego, saletry amonowej i materiałów wybuchowych amonowo-saletrzanych. W kwietniu 1924 roku zakład stał się częścią polskiej spółki Lignoza SA, a już we wrześniu tego samego roku w ramach restrukturyzacji przedsiębiorstwa fabrykę w Boruszowicach zamknięto.