Zastosowanie kōji umożliwiło przemianę skrobi w sacharozę i zastąpiło dawny proces przeżuwania ryżu.

Pierwsze wytwórnie pojawiły się w okresie Muromachi-Ashikaga (1333–1573), co pozwoliło władzom siogunatu na uzyskiwanie dochodów, dzięki wprowadzonym podatkom od produkcji tego trunku. Dobrze prosperującym przemysłem wytwórczość sake stała się dopiero jednak w okresie Edo (1603–1868). To wówczas opracowano metodę dodawania destylowanego alkoholu do sake w celu uzyskiwania odpowiedniego smaku i ochrony przed pogorszeniem jakości.

W drugiej połowie XVI wieku zaczęto polerowanieOd stopnia spolerowania ryżu (seimai-buai) zależy rodzaj sake. Informacja o nim jest umieszczana na etykietach. ziarna ryżowego, wyciskanie sfermentowanego zacieru (aby oddzielić sake) oraz wynaleziono proces hi-ire czyli pasteryzacjiPasteryzację, czyli metodę niszczenia drobnoustrojów w produktach spożywczych, wynalazł w Europie w XIX wieku francuski naukowiec Ludwik Pasteur. W Japonii tę metodę, o nazwie hi-ire (火入れ), odkrytą dzięki doświadczeniom, zaczęto stosować już 300 lat wcześniej do produkcji sake. w temperaturze ok. 65 °C.