Joel Thorne (ur. 16 października 1914 w Nowym Jorku, zm. 17 października 1955 w North Hollywood) – amerykański kierowca wyścigowy, inżynier, kaskader, playboy.
Życiorys Był dziedzicem firm Chase Manhattan Bank i Pullman Railroad. W 1934 roku był mechanikiem Lou Moore'a w Indianapolis 500. Po raz pierwszy próbę startu podjął w 1936 roku, samochodem Shaw-Offenhauser, ale nie zakwalifikował się, podobnie jak rok później. W 1937 roku ścigał się ponadto Alfą Romeo B w Vanderbilt Cup. Pierwszą udaną próbę zakwalifikowania się do Indianapolis 500 podjął w 1938 roku – ukończył wówczas zawody na dziewiątym miejscu. W 1939 roku był siódmy, zaś w 1940 roku zajął piątą pozycję. W roku 1941 był zaangażowany w kolizję z Louisem Tomeiem i Emilem Andresem i nie ukończył wyścigu.
Był założycielem Thorne Engineering z siedzibą w Burbank, która budowała samochody na Indianapolis 500. W firmie tej pracował m.in. Frank Kurtis. W 1938 roku Kurtis zbudował futurystyczny trzykołowy samochód z jednym kołem z przodu, którego Thorne chętnie używał w Los Angeles. W tym samym roku Thorne Engineering zbudowało pojazd o nazwie Thorne Racer, przeznaczony do bicia rekordów prędkości.