W 1948 roku pojazd został zakupiony przez Lou Fageola, przerobiony i przemianowany na Fageol Supersonic.
W 1946 roku Thorne planował start w Indianapolis 500 samochodem Thorne-Sparks, jednak nie doszło do tego wskutek wypadku motocyklowego miesiąc przed wyścigiem. Samochód przejął Rudolf Caracciola. Kierowca ten pierwotnie planował wystartować Mercedesem W165, ale pojazd ten nie przeszedł przez szwajcarską kontrolę celną. Caracciola podczas biegu próbnego prawdopodobnie został uderzony w twarz przez ptaka lub kamień, przez co rozbił się i został wyrzucony z samochodu. Wskutek tego wypadku kierowca doznał silnego wstrząsu mózgu i złamania czaszki. Caracciolę zastąpił George Robson, który następnie zwyciężył w wyścigu. Thorne natomiast zakończył karierę wyścigową w 1951 roku.
W 1949 roku zadebiutował w wyścigach hydroplanów Unlimited. Wówczas to wystartował ASTRAEA II w zawodach President’s Cup w zastępstwie Eda Staira, który został zawieszony za wykroczenie drogowe. Thorne ukończył zawody na szóstym miejscu. W latach 50. Thorne planował wystawić własny zespół w wyścigach hydroplanów, i w tym celu zamówił w Ventnor Boat Works kadłub o nazwie SCAT. Jednak plany Amerykanina nigdy nie zostały zrealizowane.