W epoce jury późnej współczesne południowe Niemcy pokrywały wody płytkiego ciepłego morza, w których utworzyła się platforma węglanowa – obszar intensywnej sedymentacji osadów węglanowych. W okresie dolnej jury powstały tu liczne laguny i rafy koralowe. Początkowo z bioherm gąbkowych powstała zwarta bariera na południu i wschodzie regionu, a na północy rozwijała się platforma węglanowa. Kiedy poziom wód opadał, biohermy zaczęły się rozrastać i podzieliły platformę węglanową na wiele lagun.

Przy półsuchym klimacie i braku zasilania wodami rzecznymi doszło do rozwarstwienia gęstościowego wód oraz powstania przy dnie warunków hypersalinarnych i beztlenowych. Zwierzęta żyły jedynie w wodach pelagialnych, a rzadki bentos tworzyły osobniki przyniesione przez sztormy z raf. W okresie tytonu, datowanego od 152,1 ± 0,9 do 145,0 mln lat temu, zaszły procesy sedymentacyjne. Obszary rafy koralowej zbudowały wapienie i dolomity, a w lagunach o niedotlenionych wodach przydennych wytworzyły się wapienie płytowe. Pod koniec jury wody morza Tetydy opadły, osady zostały odkryte i wystawione na działalność żywiołów do późnej kredy. Na przełomie turonu i cenomanu obszar ponownie został zalany wodami morza. Od ustąpienia wód do czasów współczesnych skały poddawane są erozji.