Powstała Formacja Solnhofen jest częścią większej jednostki litostratygraficznej – Grupy Altmühl złożonej z Formacji Geisental, Formacji Solnhofen i Formacji Mörnsheim. Dzieli się na Dolny Plattenkalk i Górny Plattenkalk. Jej miąższość wynosi od 27,8 m w Schernfeld do 59,9 m w Solnhofen.
Wapień płytowy z okolic Solnhofen charakteryzuje się dużą twardością, drobnoziarnistością i jasną barwą, i daje się łupać na cienkie płytki. Zbudowany jest przede wszystkim z mikrytu i niewielkich ilości mikrosparytu.
Paleontologia 200px|thumb|Archaeopteryx lithographica (1877), Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie
Wapień z Solnhofen skrywa skamieniałości z piętra tytonu, datowanego na okres od 152,1 ± 0,9 do 145,0 mln lat temu. W wapieniach odkryto ponad 750 gatunków skamieniałych roślin i zwierząt, m.in. liliowców, amonitów, ryb i skorupiaków. Znaleziono wyjątkowo dobrze zachowane organizmy bezszkieletowe (meduzy, kałamarnice) i owady. Skamieniałości zachowały się wyjątkowo dobrze dzięki specyficznym warunkom abiotycznym na dnie zbiornika, gdzie osadzały się szczątki oraz szybkiemu ich przykrywaniu przez drobny muł węglanowy w czasie sztormów.