Mehmed, na wieść o klęsce, wysłał trzy armie w kierunku Albanii; Skanderbeg dowiedział się o planach sułtana, więc wysłał swoje wojska w kierunku Macedonii, która należała wówczas do Imperium Osmańskiego. Jedna z armii, dowodzona przez Hasana-beja, uczęszczała tą samą trasą, co siły Sinana-beja; Hasan nie przypuszczał, że Skanderbeg jest gotowy na kolejną walkę. W sierpniu 1462 miała miejsce następna bitwa, w której osmański dowódca został ranny; mimo tego faktu oraz że większość jego armii została rozbita, udało mu się przenieść część żołnierzy w bezpieczne miejsce. W wyniku bitwy Hasan-bej poddał się Skanderbegowi oraz został wzięty do niewoli.
Bitwa na równinie Polog Po przegranej Hasana-beja, inny dowódca Isuf-bej chciał go pomścić; za zgodą sułtana wraz z 18-tysięczną armią pomaszerował do Skopje, a stamtąd na równinę Polog. Między wojskami osmańskimi a albańskimi stoczyła się bitwa, w wyniku której armia osmańska poniosła klęskę, a jej dowódca się wycofał.
Bitwa pod Livadem Kolejnym osmańskim dowódcą był Karaza-bej, który wcześniej stacjonował na terenie Anatolii;