Ze świadectw późniejszych pątników, w roku 1172 Teodor napisał szczegółowo: „Betfage... jest w połowie drogi między Betanią i Górą Oliwną; tutaj jest wzniesiona odpowiednia kaplica ku czci Jezusa, który wysłał dwóch ze swoich uczniów, aby poszukali oślicę i źrebię. Stojąc na wielkim kamieniu, który jest wyeksponowany w tej samej kaplicy, wszedł na osiołka i udał się do Jerozolimy przez Górę Oliwną". W XVI wieku natomiast powoli zatracała się kaplica z cennym kamieniem, podziwianym jeszcze w czasach krzyżowców. Gdy ginęły po niej ślady, franciszkanie i chrześcijanie wciąż odwiedzali to miejsce, by kontynuować tradycję ingresu Jezusa do Święto Miasta.
W 1876 roku pewien wieśniak znalazł dawniej już znaną skałę sześcienną o wymiarach 1,30 x 1,06 x 1,13 m, z resztkami fresków z epoki krucjat. Według tradycji Jezus oparł na tym kamieniu stopę wsiadając na osiołka. Dziś wyraźnie odróżnia się na nim fragmenty zabytkowe od współczesnych uzupełnień.