Od strony północnej bryły na fresku widać zamek, grupę ludzi i oślicę z koźlęciem; z lewej strony przedstawieni są uczestnicy procesji palmowej, postać Jezusa wchodzącego na osiołka jest bardzo uszkodzona; od wschodniej strony, od Betanii, Marta i Maria klęczą u stóp Jezusa, w tle scena wskrzeszenia Łazarza; zachodni motyw skały składa się z czterech linijek napisu: BETHPHAGE N / VM CVM ASINA DUCTVS | AD HEROSOLIMA / M / BERNARDI WITARDI DE BORDA FOK.

W 1880 roku Kustodia Ziemi Świętej nabyła ruiny antycznego kościoła. Trzy lata później wybudowała klasztor i stworzyła sanktuarium. W roku 1889 zrekonstruowała w kościele dawną kaplicę, w której 5 marca tego samego roku rozpoczęto odprawiać mszę świętą. Aktualny kształt sanktuarium w Betfage pochodzi z roku 1954, według planu i pracy włoskiego architekta Antoniego Barluzziego (+1960). Malowidła al fresco, z wyróżniającą się sceną triumfalnego wjazdu na osiołku Jezusa do Jerozolimy, w absydzie kościoła, są autorstwa włoskiego artysty Cezarego Vagariniego (+1990) z roku 1955. Procesja Według opisów pątniczki Egerii z końca IV wieku procesje, upamiętniające uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy rozpoczynały się na Górze Oliwnej. Celebracji przewodniczył biskup, otoczony wiernymi z gałązkami palm lub oliwek w dłoni.