II wojna światowa Podczas II wojny światowej został przesiedlony do getta warszawskiego, gdzie przebywał od 1940 do 1943. Był tam ordynatorem oddziału zakaźnego w Szpitalu Dziecięcym im. Bersonów i Baumanów, brał udział w zwalczaniu epidemii tyfusu. Nawiązawszy współpracę z Ludwikiem Hirszfeldem, wykładał fizjologię dla medyków i farmaceutów na tajnym Wydziale Lekarskim w Getcie Warszawskim. Był także prywatnym lekarzem wielu pracowników Judenratu. Latem 1942, podczas wielkiej akcji deportacyjnej, wziął ślub z Emą Noemi Wigdorowicz (ur. 1912). W tym czasie została wywieziona jego matka, siostra z mężem i córką oraz brat z żoną.
24 stycznia 1943 wraz z żoną próbował (bez powodzenia) wydostać się z getta, a trzy dni później przejechali z grupą placówkarzy na stronę aryjską. Początkowo małżonkowie przebywali w mieszkaniu rodziny Paluchów, następnie zaś przez ponad 18 miesięcy ukrywali się w Miłośnie pod Warszawą, otoczeni opieką przez przyjaciół i doktora Emila Palucha.