Fundacja Mikołaj Spytek Ligęza wszedł w posiadanie Rzeszowa poprzez małżeństwo z Elżbietą Rzeszowską (z d. Kormanicką) w 1584. Przed 1603 przeniósł swoją siedzibę ze Staromieścia do dworu obronnego w Staroniwie Dolnej (późniejszy zamek rzeszowski), który ok. 1620 przekształcił w czworoboczne założenie w stylu palazzo in fortezza, a w 1624 umocnił wałem ziemnym. Obwałowania te powstały w latach 20. wokół całego Rzeszowa. Zapewne w ramach fortyfikowania miasta Ligęza zdecydował o budowie nowego kościoła na terenie Woli Starej.
Pierwszy ślad przejmowania przez Ligęzę gruntów pod nowy kościół pochodzi z 1618. Po otrzymaniu godności kasztelana sandomierskiego w 1619 Ligęza dokonał w latach 1621–1627 wykupu i wysiedlenia Woli Starej, z którą związany był drewniany kościół NMP, na potrzeby budowy fortyfikacji Rzeszowa. Tereny wsi zostały zalane przez jezioro bernardyńskie utworzone na przedpolu umocnień.