Zwiększeniu uległa również moc siłowni, jednak nie spowodowało to wzrostu prędkości, która wynosiła 20 węzłów; zgodnie z zasadą upodobniania sylwetek budowanych w tym samym czasie pancerników i krążowników pancernych jednostki otrzymały po trzy kominy, tak jak pancerniki typu Wittelsbach.
Krążowniki zostały zamówione w 1900 roku pod tymczasowymi nazwami „Großer Kreuzer B” i „Ersatz König Wilhelm” (odpowiednio: wielki krążownik „B” i jednostka mająca zastąpić krążownik pancerny ). Pierwszy, późniejszy SMS „Prinz Adalbert” zbudowany został w stoczni w Kilonii (nr stoczniowy 27), a drugi, późniejszy SMS „Friedrich Carl”, powstał w stoczni Blohm & Voss w Hamburgu (nr stoczniowy 155). Stępki jednostek położono w latach 1900–1901, a wodowane zostały w latach 1901–1902. Okręty otrzymały przy wodowaniu nazwy upamiętniające niemieckich książąt: księcia-admirała Adalberta i generała kawalerii i feldmarszałka Fryderyka Karola. Koszt budowy okrętów wyniósł od 15 mln 665 tys. do 16 mln 371 tys.