Okres II RP 20 maja 1922 uzyskał na UJ dyplom lekarskiUchwała Senatu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 lutego 2025 r. w 90. rocznicę narodzin krwiodawstwa w Polsce ()., po czym ze względów rodzinnych powrócił do Warszawy. 1 października 1922 uzyskał etat u Franciszka Venuleta w Zakładzie Patologii Ogólnej i Doświadczalnej Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował też w pod kierunkiem Kazimierza Rzętkowskiego w Klinice Chorób Wewnętrznych Szpitala św. Ducha, który stanowił pierwszą naukową placówkę internistyczną w Warszawie. 29 kwietnia 1932 otrzymał habilitację z patologii ogólnej na podstawie pracy Przemiana węglowodanowa a układ siateczkowo-śródbłonkowy. Zorganizował i kierował pracownią badań nad wydzielaniem wewnętrznym i witaminami w wytwórni farmaceutycznej Henryka Klawego. W 1935 założył Instytut Przetaczania Krwi Polskiego Czerwonego Krzyża przy ul. Smolnej 6 w Warszawie. Prowadził tam badania nad regeneracją krwi po skrwawieniach i pod wpływem przetaczania krwi świeżej i konserwowanej. Wykładał patologię krwi na UW.