Stanisław Szkudlarz (ur. 1 maja 1895 w Jaskółkach, zm. 1967) – polski prawnik, polityk, wiceprezydent Katowic w latach 1926–1939.
Życiorys Urodził się 1 maja 1895 roku w Jaskółkach koło Odolanowa w rodzinie Jakóba i Julianny z domu Szczepańska. Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim, a będąc jeszcze studentem uczestniczył w III powstaniu śląskim – działał w Grupie Operacyjnej „Północ”. Pracę zawodową rozpoczął jako sędzia Sądu Okręgowego w Katowicach. W 1925 roku został prezesem Związku Uchodźców.
8 lipca 1926 roku został wybrany przez katowicką Radę Miejską spośród pięciu kandydatów (prócz niego: senator Jan Jakub Kowalczyk, radca Magistratu Jan Golla, dr Chełmski i sędzia Edward Reszka) na stanowisko zastępcy burmistrza Katowic – późniejszego wiceprezydenta, zastępując na tym stanowisku Edmunda Leua. Objął decernaty szkolny i podatkowy, a także urząd pośrednictwa pracy i sprawy teatru miejskiego. Gdy prezydentem Katowic był Adam Kocur, prowadził większość bieżących spraw. Urząd ten sprawował do wybuchu II wojny światowej.