W okresie międzywojennym działał w licznych organizacjach i związkach. W 1927 roku wszedł do zarządu Związku Miast Polskich, a w 1931 roku do utworzonego przy nim Komitetu Wykonawczego. 25 czerwca 1929 roku powołano przedsiębiorstwo Śląskie Linie Autobusowe, którego był przewodniczącym do 1939 roku. Był prezesem wpisanego do rejestru stowarzyszeń 20 sierpnia 1929 roku Śląskiego Klubu Lekko-Atletycznego, w 1931 roku wszedł do rady Muzeum Śląskiego w Katowicach, w 1932 roku został prezesem zarządu powiatowego Związku Rezerwistów, a także był prezesem założonego w 1934 roku chóru męskiego pracowników katowickiego Magistratu.
Poza tym zasiadał m.in.: w zarządzie Śląskiego Instytutu Rzemieślniczo-Przemysłowego, w radzie nadzorczej spółki Gazownie Górnośląskie, w okręgowej komisji rewizyjnej Śląskiej Rady Okręgowej Obozu Zjednoczenia Narodowego, w zarządzie katowickiego okręgu Polskiego Białego Krzyża czy w sądzie związkowym Związku Powstańców Śląskich. Był także m.in. członkiem zarządu Towarzystwa Przyjaciół Teatru Polskiego w Katowicach i skarbnikiem okręgu wojewódzkiego Związku Straży Pożarnych RP.
W latach międzywojennych mieszkał w Katowicach przy ulicy W. Stwosza 4.