Andriej Płatonow wystawił powieści wysoką ocenę: „Książka Wiktora Niekrasowa zbliża się do prawdy rzeczywistości, a jej słowa są testowane przez ludzkie serce, które przetrwało wojnę; to stanowi siłę książki i sprawia, że czytelnik ufa autorowi. [...] W samym opisie naszych żołnierzy autorowi udało się ujawnić tajemnicę naszego zwycięstwa”.
Jeszcze bardziej zdecydowany był Daniił Granin: „«W okopach Stalingradu» Wiktora Niekrasowa to nieskazitelna prawda”.
Jeden z autorów „prozy porucznikowskiej” Wasilij Bykow napisał, że Niekrasow, który wykazał „słuszność i wysoką istotę indywidualności na wojnie […] widział w wojnie inteligenta [….], potwierdził swoją słuszność i swoje znaczenie jako nosiciela wartości duchowych w warunkach tak mało sprzyjających jakiejkolwiek duchowości”.
Poeta-frontowiec Boris Słucki uważał, że „powieść W. Niekrasowa wyprzedziła swoją epokę literacką, w wielu aspektach wyprzedzając [nawet] nasze czasy”.
Liczne prace rosyjskich literaturoznawców poświęcone są badaniu cech artystycznych i znaczenia tej powieści.
Adaptacja ekranowa Na podstawie tej historii i scenariusza Niekrasowa w 1956 roku nakręcono film fabularny Sołdaty, który otrzymał nagrodę Wszechzwiązkowego Festiwalu Filmowego.