Joseph Augustine Rushton jr. (ur. 7 listopada 1907 w Evanston, zm. 2 marca 1964 w San Francisco) – amerykański saksofonista jazzowy, grający głównie dixieland. Uznawany za najlepszego saksofonistę basowego w historii jazzu.

Życiorys Instrumentem, na którym zaczął grać muzykę była perkusja. Następnie sięgnął po klarnet, później kolejno grał na saksofonach: sopranowym, altowym, tenorowym i barytonowym, żeby ostatecznie wybrać w 1928 basowy.

Od 1928 do 1931 prowadził w Chicago własny zespół. Okazjonalnie występował też z grupą The California Ramblers, grając na różnych instrumentachJohn Chilton, Who’s Who of Jazz – Storyville to Swing Street, wyd. The Chilton Book Company, 1972. Następnie na pewien czas przestał zajmować się muzyką w pełnym wymiarze i podjął pracę w zakładach lotniczych. Po powrocie na estradę grał w latach 1942–1943 w zespołach skrzypka i puzonisty Teda Weemsa, kornecisty Jimmy’ego McPartlanda, klarnecistów Buda Freemana oraz Benny’ego Goodmana. Nstępnie do 1945 pracował w orkiestrze Horace’a Heidta, a potem wrócił do zakładów samolotowych.