W 1947 dołączył do popularnej formacji The Five Pennies Reda Nicholsa, w której grał do wiosny 1963. Odbył z nią liczne tournées w kraju i za granicą. Brał udział w nagraniach zespołu, wykonując wiele partii solowych. Nagrywał również z puzonistą Floydem O’Brienem i zespołem The Rampart Street Paraders. Jako lider zarejestrował w wytwórni Jump Records zaledwie sześć utworów w 1945 i 1947. Przez całą karierę pracował jako sideman, co decydująco przyczyniło się do tego, że nigdy nie zaznał sławy.
Zmarł nagle na zawał serca, prowadząc samochód. Wracał do domu po koncercie w klubie w San Francisco. Miał 56 lat. Pozostawił po sobie syna – Josha, który jest dysponentem wielu pamiątek po ojcu.
Wybrana dyskografia 1948 Rushton’s California Ramblers – Oh Baby/Ja-Da (Jump Records) – 78 RPM 1955 Rampart and Vine – Rampart Street Paraders (Columbia) Zestawienie wg dat wydania płyt
Przypisy
Bibliografia Joe Rushton, allmusic.com Joe Rushton, basssax.com John Chilton, Who’s Who of Jazz – Storyville to Swing Street, wyd. The Chilton Book Company, 1972,
Linki zewnętrzne Joe Rushton – dyskografia, Discogs
Kategoria:Amerykańscy muzycy dixielandowi Kategoria:Amerykańscy muzycy swingowi Kategoria:Amerykańscy saksofoniści jazzowi Kategoria:Ludzie urodzeni w Evanston (Illinois) Kategoria:Muzycy związani z Chicago Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1964