W tym samym roku wstąpił do Drużyn Strzeleckich.

Podczas I wojny światowej, w 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich, gdzie początkowo przydzielono go do IV batalionu Tadeusza Furgalskiego, a następnie służył w K.K.M. 5 pułku piechoty w składzie I Brygady. Awansował od szeregowca do sierżanta. W 1917 roku, bezpośrednio przed internowaniem, odszedł z Legionów. Za postawę wykazaną w walce, podczas której, „jako dowódca plutonu odznaczył się stanowczością, zimną krwią i odwagą”, 17 maja 1922 roku odznaczono go orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

Kontynuował studia, uzyskując w 1919 roku tytuł inżyniera górnictwa. Dyplom inżyniera nostryfikował na Akademii Górniczej w Krakowie w 1932 roku. Po studiach przez trzy miesiące pracował w kopalni galmanu „Bolesław” k. Olkusza, potem przez dziesięć miesięcy w kopalni „Hrabia Renard” (później „Sosnowiec”) w Sosnowcu. W 1920 roku został zwolniony za odmowę pracy podczas strajku górników. W tym też roku przez trzy miesiące służył w Wojsku Polskim, gdzie otrzymał przydział do 1 pułku czołgów. Nie mogąc znaleźć zatrudnienia w dużych zakładach, przez parę lat pracował w małych kopalniach, m.in.