Różnice między tymi wariantami są istotne. Standardowa wersja Cramera zachowuje bardziej fizykalny obraz fal w przestrzeni i transakcji między konkretnymi absorberami. Wariant Kastner silniej przesuwa ontologię w stronę możliwości i struktur pozaczasoprzestrzennych. Interpretacja transakcyjna nie jest dziś zatem jedną niezmienną koncepcją transakcyjnej, lecz rodziną pokrewnych stanowisk, które dzielą ideę fal ofertowych i potwierdzających, ale różnią się rozumieniem ich statusu.
Relacja do innych interpretacji W ujęciu Cramera TIQM, w porównaniu z interpretacją kopenhaską, znosi uprzywilejowaną rolę klasycznego aparatu i obserwatora. Zamiast przyjmować, że pomiar jest szczególnym punktem przejścia między opisem kwantowym a klasycznym, traktuje go jako zakończoną transakcję fizyczną. Nie oznacza to jednak prostego odrzucenia całego formalizmu kopenhaskiego: rachunek prawdopodobieństw i przewidywania empiryczne pozostają takie same.
W porównaniu z interpretacjami everettowskimi TIQM przyjmuje rzeczywisty wybór jednej transakcji, a więc zachowuje pewien odpowiednik kolapsu. Nie mnoży gałęzi świata ani nie traktuje wszystkich wyników pomiaru jako jednakowo zrealizowanych.