Cramer przedstawiał to jako zaletę, ponieważ pozwala utrzymać jeden wynik bez dodawania specjalnej roli obserwatora.
Interpretacja transakcyjna bywa także porównywana z formalizmem dwóch wektorów stanu Aharonova, i , ponieważ oba podejścia wykorzystują czasowo symetryczny opis procesu kwantowego. Zwolennicy TIQM podkreślają jednak, że formalizm dwóch wektorów stanu nie zawiera pojęcia fali potwierdzającej jako fizycznego składnika mechanizmu transakcji, a więc nie pełni tej samej roli ontologicznej.
Debata i krytyka Często omawianym zarzutem wobec interpretacji transakcyjnej jest argument dotyczący eksperymentu myślowego z warunkowo ustawianym absorberem. Maudlin twierdził, że jeśli konfiguracja możliwych absorberów zależy od wcześniejszego wyniku, to interpretacja ma trudność z jednoczesnym zachowaniem poprawnych prawdopodobieństw i spójnego opisu fal zaawansowanych. Zarzut ten stał się jednym z głównych punktów odniesienia późniejszej literatury.