Gdy w 1966 Bok przeszedł na emeryturę, Gascoigne przez trzy miesiące pełnił obowiązki dyrektora do czasu przybycia następcy, amerykańskiego astronoma Olina J. Eggena. Choć Eggen, podobnie jak Bok, był wydajnym naukowcem, uchodził za „enigmatycznego” i „nieco szorstkiego”. Mimo wcześniejszej współpracy obaj nie ułożyli sobie relacji, w przeciwieństwie do kontaktów Gascoigne’a z innymi astronomami. Gascoigne mówił o Eggenie: „dał jasno do zrozumienia, że nie mam już udziału w kierowaniu obserwatorium. Nie dostawałem żadnych informacji, nie widziałem dokumentów, nie uczestniczyłem w zebraniach i nie pytano mnie o radę, nawet w sprawach optycznych”.
Teleskop Angielsko-Australijski mały|Teleskop Angielsko-Australijski w Obserwatorium Siding Spring koło Coonabarabran, który Gascoigne pomagał projektować i uruchamiać W 1963 Gascoigne opublikował w czasopiśmie Nature artykuł zatytułowany „Towards a Southern Commonwealth Observatory”. Wkrótce zajął się projektem, który zdominował dalszą część jego kariery akademickiej: współtworzeniem jednego z największych teleskopów optycznych świata w Siding Spring. Na początku lat 60. rządy Australii i Wielkiej Brytanii zaproponowały współpracę przy budowie wspólnego teleskopu, a Gascoigne znalazł się wśród zaangażowanych ekspertów.