Filozofia i teologia mały|Bliższa Ziemi część kosmosu według Gersonidesa. W środku Ziemia, dalej warstwa meteorów oraz sfery Księżyca i planet; między sferami planet znajduje się płyn Gersonides był zdecydowanym zwolennikiem filozofii Arystotelesa, którą poznał za pośrednictwem komentarzy Awerroesa. Własne komentarze do Awerroesa napisał między 1319 a 1324 rokiem. Jego najwcześniejszym ukończonym samodzielnym dziełem jest traktat Sefer ha-Heqesz ha-jaszar („O poprawnych sylogizmach”) z 1319 roku, poświęcony problemom logiki modalnej Arystotelesa. Wcześnie przełożono go na łacinę jako , lecz bez nazwiska autora. W odróżnieniu od Majmonidesa otwarcie deklarował przywiązanie do arystotelizmu, pisał analitycznie i przedstawiał swoje poglądy wprost, bez warstwy ezoterycznej przypisywanej dziełom tego ostatniego. Takie podejście było jednym z powodów mniejszej popularności jego pism.
Głównym dziełem Gersonidesa jest powstały w latach 1317–1329 wielotomowy traktat Milḥamot ha-Szem (, „Wojny Pańskie”). Traktat, wzorowany na Przewodniku błądzących Majmonidesa, ma wykazać, że filozofia Arystotelesa nie przeczy tradycji żydowskiej, a Pismo i racjonalizm są w pełni zgodne.