XX wieku.
Historia mały|Szkic koncepcji radaru ZMAR z 1962 roku mały|Widok trzech kopuł prototypu Multifunction Array Radar na poligonie White Sands Missile Range mały|Szkic radaru antybalistycznego FLAT TWIN
W 1960 roku Bell Labs zaproponowało zastąpienie radarów systemu Nike Zeus urządzeniem z szykiem fazowanym, a w czerwcu 1961 roku uzyskało zgodę na rozpoczęcie prac. Rezultatem był Zeus Multi-function Array Radar (ZMAR), jeden z wczesnych radarów z aktywnym elektronicznym sterowaniem wiązką. Po zakończeniu programu Zeus i zastąpieniu go w 1963 roku programem nazwę ZMAR skrócono do MAR (Multi-function Array Radar). MAR składał się z wielu małych anten, z których każda była połączona z oddzielnym, sterowanym komputerowo nadajnikiem albo odbiornikiem. Dzięki formowaniu wiązek i przetwarzaniu sygnałów pojedynczy radar mógł wykrywać cele na dużych odległościach, tworzyć trasy celów, odróżniać głowice od celów pozornych i śledzić wystrzelone pociski przechwytujące.