Po śmierci księdza Tuszyńskiego zlikwidowano parafię, pretekstem był fakt, iż kościół groził zawaleniem, jednak faktycznie była to represja za udzielanie pomocy unitom.
W dwa lata po wydaniu edyktu tolerancyjnego z dnia 30 kwietnia 1905 roku, przystąpiono do budowy drewnianego kościoła kosztem dziedzica majątku Kupientyn – Adolfa Zambrzyckiego (1850–1928) i parafian. W grudniu 1906 wybrano komitet budowy na czele z A. Zambrzyckim i parafianami m.in. Franciszkiem Sawickim, Rochem Bujalskim, Janem i Maciejem Remiszewskimi oraz Julianem Żebrowskim; 15 grudnia wystosowano petycję do władz o wsparcie budowy. Budowę zakończono w 1910 roku. Adolf Zambrzycki ufundował również, stojącą do dziś plebanię murowaną.
W pierwszej połowie sierpnia 1920 roku, w trakcie wojny polsko-bolszewickiej, rejon Niecieczy i Kupientyna był miejscem intensywnych walk osłonowych prowadzonych przez jednostki Wojska Polskiego przeciwko nacierającej armii bolszewickiej. Na miejscowym cmentarzu parafialnym znajduje się zbiorowa mogiła żołnierzy 2. Pułku Ułanów Grochowskich, którzy polegli w starciach 6 sierpnia 1920 roku.