17 kwietnia został ponownie aresztowany pod zarzutem działalności w organizacji niemieckiej i uniewinniony wyrokiem sowieckiego sądu wojskowego w Szczecinie. Na przełomie lat 1945/1946 uczestniczył w prowadzonych przez NKWD i UB akcjach prowokacyjnych przeciwko byłym członkom TOW „Gryf Pomorski” i AK. Około 1947 przeniósł się wraz z rodziną do Wrocławia.

Obawiając się dekonspiracji przypuszczalnie w 1948 roku zbiegł do sowieckiej strefy okupacyjnej Niemiec, gdzie pracował jako agent komunistycznego wywiadu polskiego. Prawdopodobnie wówczas współpracował równie z wywiadem zachodnioniemieckim i mocarstw zachodnich. 25 lutego 1952 aresztowano go w Berlinie i przekazano polskim władzom, które osadziły go w więzieniu mokotowskim w Warszawie. W czasie śledztwa Kaszubowski m.in. zeznał, że około 1950 współpracował z wywiadem francuskim pod pseudonimem Otto Kadereit. W sierpniu 1954 Sąd Wojewódzki w Warszawie przekazał jego sprawę do Gdańska. 2 listopada tego roku został skazany na karę dożywocia. W kwietniu 1956 został przeniesiony z więzienia w Sztumie do Wronek, gdzie był więziennym bibliotekarzem. 19 marca 1957 Rada Państwa złagodziła jego wyrok do 12 lat więzienia, a już 24 grudnia 1958 Sąd Wojewódzki w Gdańsku zdecydował o warunkowym zwolnieniu Kaszubowskiego 31 grudnia 1958.