Termin „strumień świadomości” bywa stosowany również w odniesieniu do innych dziedzin sztuki. Koronny przykład filmu nakręconego za pomocą takiej techniki to Osiem i pół (1963) Federico Felliniego, ponadto także Hiroszima, moja miłość (1959) Alain Resnais'go oraz Synekdocha, Nowy Jork (2008) Charliego Kaufmana. Muzycznym strumieniem świadomości bywa z kolei nazywana płyta Johna Frusciante Niandra Lades and Usually Just a T-Shirt.
Przypisy
Kategoria:Teoria literatury