Historia Wczesne osadnictwo i początki kolonizacji Badania paleoekologiczne wskazują, że wyspy Azorów mogły być zamieszkane już w okresie wczesnego średniowiecza (około 700–850 r. n.e.), co podważa dotychczasowy pogląd o ich niezamieszkaniu przed przybyciem Portugalczyków. W osadach jeziornych stwierdzono obecność pyłów pochodzenia antropogenicznego i śladów działalności pasterskiej sprzed XV wieku. Azory były prawdopodobnie skolonizowane wówczas przez norsów (wikingów norweskich), ze względu na występujące wówczas ocieplenie półkuli północnej i związane z tym przeważające wiatry północno-wschodnie.
Tradycyjnie za początek portugalskiej kolonizacji uznaje się lata 20.–30. XV wieku. Źródła przypisują pierwsze odkrycie części archipelagu pilotowi Diogowi de Silves (ok. 1427 r.), a rozpoczęcie osadnictwa – Gonçalowi Velho Cabralowi, działającemu z nadania infanta Henryka Żeglarza. W latach 1431–1453 prowadzona była kolonizacja wysp osadnikami z prowincji Alentejo i Algarve. Wyspa Faial, którą król Portugalii Alfons V odstąpił w roku 1466 w dożywotnie władanie księżnej Izabeli Burgundzkiej, została w następnych latach zasiedlona przez Flamandów i Francuzów z północy(r): Azory (Redakcja do Czytelników) [w:] "Poznaj Świat" R. XVIII, nr 1 (206), styczeń 1970, s. 46.