Podczas wojen husyckich (1419–1436) miasto poparło Zygmunta Luksemburskiego, gdyż Ołomuniec był miastem silnie katolickim, a około trzy czwarte jego mieszkańców stanowili Niemcy. W 1454 roku miasto wypędziło ludność żydowską. Drugą połowę XV wieku uważa się za początek złotego wieku Ołomuńca. Odbyło się tu kilka zjazdów królewskich, a w 1469 roku Maciej Korwin został tu wybrany przez czeskie stany na króla Czech (właściwie antykróla). W 1479 roku dwaj królowie Czech (Władysław II i Maciej Korwin) spotkali się tutaj i zawarli porozumienie (pokój ołomuniecki z 1479 roku) w sprawie podziału kraju.
Jezuici przybyli do Ołomuńca w 1566 roku i założyli szkołę, która w 1573 roku uzyskała status uniwersytetu (drugi po Pradze w Czechach pod względem starszeństwa). Uniwersytet ten istniał do 1860 roku.
Do około 1650 roku Ołomuniec był drugim, po Pradze, największym ośrodkiem miejskim na obszarze dzisiejszych Czech.