W 1950 zarzucono mu rzekomy kontakt z Niemcami podczas okupacji w 1943, bazując na jego przypadkowym spotkaniu z Oskarem Schmidtem (Austriakiem, utrzymującym wówczas dobre stosunki z Niemcami, jednakowoż równolegle pomagającym Polakom). Negatywnie o osobie Adama Winogrodzkiego wypowiedział się Jan Radożycki ps. „Owczarek”, zarzucając mu pijaństwo, nieprzestrzeganie zasad konspiracji, niesprawiedliwe traktowanie (po wojnie dokonał także krytyki jego powojennych wspomnień uznając je za tendencyjne i gloryfikujące swoją osobę). Na konflikt personalny wskazuje także sprawa złożonych przez Winogrodzkiego wniosków o ukaranie ziemianina z Jurowiec, Stanisława Słoneckiego i zarządcy majątku Kostarowce, rtm. Stefana Pajączkowskiego, za rzekome sabotowanie prac niepodległościowych i podkopywanie autorytetu dowódców AK w terenie; sprawa ukarania obu budziła kontrowersje i nie była jednoznaczna do zaopiniowania, na co wskazywał okręgowy delegat rządu w Krakowie, Jan Jakóbiec. Ukazany został także konflikt kpt. Winogrodzkiego z jego zastępcą w Zgrupowaniu „Południe” w połowie 1944, por. Józefem Czuchrą ps. „Orski”.