Po wojnie z wojska został przeniesiony do rezerwy. U kresu życia był podpułkownikiem w stanie spoczynku. Zawodowo pracował w Przedsiębiorstwach Komunikacji Samochodowej. Był dyrektorem w PKS Katowice. Od 1950 był zatrudniony w PKS Gdańsk, pełniąc stanowisko inspektora kontroli technicznej w zarządzie okręgu. Zamieszkiwał przy ulicy Aleja Zwycięstwa 57 w Gdańsku. Zmarł 27 grudnia 1957 w Gdańsku. Został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Srebrzysko 30 grudnia 1957.
Jego żoną od 1948 była Jadwiga, z domu Bielska, uprzednio zamężna ze Stanisławem Krasickim (1905-2000) (rejon IX, kwatera I-1-12), z którą miał syna Adama (1926-2007).
Upamiętnienie Pod koniec lat 80. (ok. 1988) został wybity medal upamiętniający o treści Pamięci OP 23 „Południe” 2 Pułku Strzelców Podhalańskich majora Korwina / Bieszczady • Ziemia Sanocka • Beskid Niski (awers) oraz umieszczonymi na krzyżu znakiem Polski Walczącej i napisami 1944, AK, OP23 (rewers), którego projektantami byli Roman Schramm i Janina Lis-Romkiewicz.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych – trzykrotnie Medal Niepodległości – 29 grudnia 1933 roku „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Odznaka za Rany i Kontuzje
Uwagi
Przypisy
Bibliografia