Często, wystąpienie nieprzyjemnych skutków ubocznych próbuje się kontrolować, zalecając stopniową redukcję dawki leku; zamiast całkowitego zaprzestania przyjmowania leku z dnia na dzień.
Szczególnie niebezpieczne w przypadku przewlekłego stosowania benzodiazepin jest zjawisko tak zwanego odbicia (ang. rebound effect), polegające na tym, że – po momencie odstawieniu leku – objawy, które sam lek zmniejszał, nierzadko wracają z nasileniem o wiele większym, niż z jakim występowały one, jeszcze przed zaleconą farmakoterapią. Zjawisko to szczególnie utrudnia odstawienie benzodiazepin.
Przypuszcza się, że w przypadku osób zażywających benzodiazepiny przez okres mniejszy niż 4 tygodnie, powinno być możliwym, aby zaprzestać (w razie potrzeby) przyjmowania leku bez konieczności stopniowego zmniejszania przyjmowanej dawki przez dłuższy okres czasu. Istnieją jednak w literaturze także udokumentowane przypadki odstawienia przez pacjentów leków po jedynie 15 dniach zażywania (w kontrolowanych dawkach terapeutycznych), które to odstawienia i tak ostatecznie okazały się prowadzić do wystąpienia drgawek. Drgawki związane z odstawianiem benzodiazepin, należą do rodzaju napadów, określanych w literaturze medycznej jako napady toniczno-kloniczne (tzw. napady grand mal – zob. napady pierwotnie uogólnione (artykuł)).