Przegrali tylko z Norwegami, do których na mecie stracili zaledwie 7.1 sekundy, a o 0.3 sekundy wyprzedzili Austriaków. Indywidualnie wystąpił w Gundersenie, w którym był siedemnasty. Rok później, podczas Igrzysk w Turynie był szósty w Gundersenie, a w sprincie zajął dopiero 29. miejsce.
Na podium zawodów pucharowych wrócił w sezonie 2006/2007, który ukończył na ósmej pozycji. Siedem razy zajął miejsce w pierwszej dziesiątce, z czego pięciokrotnie stawał na podium: 25 listopada w Ruce i 6 stycznia w Oberstdorfie był trzeci, a 2 grudnia w Lillehammer, 30 grudnia w Ruhpolding oraz 9 marca w Lahti zajmował drugie miejsce. Drugi i ostatni medal w karierze zdobył na Mistrzostwach Świata w Sapporo. Razem z Tino Edelmannem, Björnem Kircheisenem i Ronnym Ackermannem ponownie zdobył srebrny medal w sztafecie. W konkursach indywidualnych był dziewiąty w Gundersenie, a w sprincie zajął 26. miejsce. Ostatni raz na podium stanął 13 stycznia 2008 roku w Predazzo, gdzie wygrał sprint. Dzień wcześniej zajął trzecie miejsce w Gundersenie. Sezon 2007/2008 zakończył na szesnastym miejscu.