W dniu 17 grudnia 1921 roku grupa 12 pionierów odłączyła się od moszawu i na położonym na wschód wzgórzu Geva założyła nowy kibuc Gewa. W następnym roku żydowscy z Niemiec i Czechosłowacji rozpoczęli eksplorację środkowej części Doliny Charod, gdzie 4 listopada 1922 roku założyli kibuc Beit Alfa. Krótko potem założono sąsiedni kibuc Chefci-Bah. Tutejsze warunki życia wśród bagien były jeszcze trudniejsze i mieszkańcy wsi chorowali na malarię.
W lipcu 1923 roku doszło do ideologicznego rozłamu między mieszkańcami pierwszego kibucu w dolinie, En Charod. Zwolennicy lewicowej syjonistycznej partii politycznej Achdut ha-Awoda wyprowadzili się do pobliskiego kibucu Tel Josef, a pozostali mieszkańcy ściśle związali się z żydowską centralą związków robotniczych Histadrut. Rozłam doprowadził do wieloletniej dyskusji nad zasadami organizacji życia kibuców i zaowocował powstaniem zrzeszeń łączących poszczególne kibuce z sobą. Organizowano kursy nauki rolnictwa dla nowych imigrantów i wspierano zakładanie nowych osiedli. W kwietniu 1927 roku dolinę odwiedził czechosłowacki prezydent Tomáš Masaryk. Była to pierwsza wizyta głowy państwa w Brytyjskim Mandacie Palestyny. Odwiedził on między innymi kibuce En Charod i Beit Alfa. Podczas arabskich zamieszek w 1929 kibuc Beit Alfa został zaatakowany przez Arabów, a jego pola uprawne zniszczone.