Jan nie przyjął jednak zaproszenia, wobec czego król dnia 7 września 1341 w rozporządzeniu z Conflans, uznał Karola de Blois księciem Bretanii i nakazał konfiskatę wszystkich ziem należących do Jana de Montfort.
Pierwsza faza wojny (1341–1343) Do czerwca 1342 Edward III nie przejawiał aktywności we Francji, co było wynikiem podpisanego zawieszenia broni, a to z kolei było na rękę Filipowi VI, który mógł skoncentrować się na walce z niesfornym wasalem. W listopadzie 1341 Jan de Montfort zmuszony został do opuszczenia Nantes po dwutygodniowym oblężeniu. Z inicjatywą taką zwrócili się do niego mieszkańcy miasta, którzy zapewnili mu swobodny wyjazd w celu podjęcia rozmów z Karolem de Blois. Rozmowy zakończyły się jednak niepowodzeniem, a Jan został pojmany i wtrącony do więzienia.
Sprawę Montforta starała się kontynuować jego małżonka Joanna Flandryjska. Obawiając się o swoją pozycję na wschodzie kraju, której nie była w stanie bronić, założyła swoją kwaterę w Hennebont, miejscowości w zachodniej Bretanii. W Paryżu tymczasem szykowano się do odparcia wojsk Edwarda III w Calais, po wygaśnięciu zawieszenia broni. Większa część armii francuskiej została skierowana do walk z Anglikami, pozostawiając Karola de Blois bez pomocy.