pol. Oko Tiwon). Później zmieniono nazwę na obecną Kefar Jechezkel (pol. Wieś Jezechiela), na cześć żydowskiego polityka Jezechiela Sasson, który w latach 1920-1925 sprawował funkcję pierwszego ministra finansów Brytyjskiego Mandatu Mezopotamii – sfinansował on zakup ziemi w Dolinie Charod. Warunki życia pierwszych pionierów były niezwykle trudne - mieszkali w namiotach i ciężko pracowali przy osuszaniu okolicznych bagien, na których w owym czasie powszechnie żyły bawoły wodne. Pionierzy cierpieli od niedostatku i chorób, zwłaszcza od malarii roznoszonej przez komary. W 1922 roku architekt Richard Kaufman przygotował projekt moszawu, który miał być nowoczesną osadą rolniczą. Zastosował on koncepcję wykorzystaną wcześniej przy budowie kibucu Nahalal w Dolinie Jezreel. Wieś miała mieć kształt symetrycznego koła, w którego centrum zlokalizowano budynki użyteczności publicznej, sklepy i magazyny. Kolejny krąg składał się z zabudowań mieszkalnych i gospodarczych, natomiast zewnętrzny krąg tworzyły pola uprawna. Rozwojowi gospodarczemu sprzyjał dostęp do linii kolejowej Doliny – od 1925 roku przy moszawie znajdowała się stacja kolejowa (nosiła ona nazwę En Charod, a gdy w 1930 roku zmienił on swoją lokalizację, stację kolejową nazwano Kefar Jechezkel). W 1928 roku w moszawie wybudowano synagogę nazwaną Eszel Abraham.